dinsdag 30 januari 2018

kruizenveld


en zij,
de vrouw van ’t kruizenveld,
zij had inmiddels alles al gezien
zij was de oudste van de stad misschien
zo werd tenminste over haar verteld

    en oud, dat was ze
    passanten meden haar
    uit angst haar stem te horen zeggen
    wat zij toch al wisten
    - oh, ijd’le hoop dat allen zich vergisten –

want steevast zei zij
‘ach, doe geen moeite, sterveling,
u weet dat waar uw tijd verstrijkt
u steeds meer op elkander lijkt
met spieren zonder kracht
met botten zonder macht nog recht te staan

u weet het, maar alleen niet hoe;
iets zuigt ons naar zich toe

u weet het, maar alleen niet hoe
wat helpt u macht of praal of geld
bij ’t vullen van ’t kruizenveld?
nee, denk en bid en vul de leegte die u vreest
wat meer zijn wij dan zaaisel van de volle geest?
u weet het, maar alleen niet hoe;
iets zuigt ons naar zich toe’

© ton de gruijter 

4 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. je moet maar bedenken dat vroeger, heel vroeger, alles nog niet zo helder was als nu ;-)

      Verwijderen
  2. mooi van klank en rijm en een intrigerende sage ...

    BeantwoordenVerwijderen