woensdag 29 juni 2016

de uitweg


de tas, de jas, de toegangspas,
ze zijn vanaf vandaag niet meer van nut
het grijze hoofd (onwennig) wordt gestut,
gevangen in een zijden das

men vindt toch nog een compliment,
een woord, een lach, dan koffie met wat taart
(nog nooit stond men zo om hem heen geschaard,
haast als cipiers van ’t vreemd moment)

ze veinzen afgunst om ’t pensioen
hij voelt het wel, maar speelt gewillig mee
en zegt geen spijt te voelen ‘ach welnee,
er is nog vast veel leuks te doen’

al snel zijn allen uitgepraat,
dan volgt het handen schudden, slap en kort
hij zoekt zijn uitweg op het richtingbord
waar niets meer op te lezen staat

© ton de gruijter 

5 opmerkingen:

  1. Dat had wel wat hartelijker gemogen. Mooie toespraak op zijn minst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. vrouwlief gaat volgende week met pensioen, wellicht is dit een bezwering ;-)

      Verwijderen
  2. Samen plannen maken, dat gun ik jullie en ook beiden eigen dingen doen. Zo pijnlijk als in jouw woorden, zo zal het bij jullie toch niet gaan, mag ik hopen.
    Misschien dat het bij mannen eerder zo is; het niet meer nodig zijn, gemist kunnen worden op het werk. Dat beeld heb je heel mooi verwoord.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik verwacht dat haar sessie wel wat vrolijker is ;-)

      Verwijderen
  3. toch wel herkenbaar en prachtig beschreven - al zijn er natuurlijk ook wel leukere pensioneringsfeestjes ... (toevallig zijn dat meestal diegene waar ik niet zelf met de auto naartoe moet ... ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen